Evenwichtige basis, weelderige tuin
Projectgegevens:
Type tuin:
Particuliere tuin
Oppervlakte:
500+ m²
Locatie:
Nieuwerkerk aan den IJssel
Werkzaamheden:
Tuinontwerp
Beplantingsplan
3D-visualisatie
Stijl:
Landschappelijke tuin met formele basis
In uitvoering medio 2027
Status:
Tussen statige architectuur en het polderlandschap
Deze tuin ligt bij een karakteristieke notariswoning aan de 2e Tochtweg, midden in het landschap van de voormalige Zuidplas. De openheid en rust van het polderlandschap vormen een belangrijke inspiratie voor het ontwerp. Tegelijkertijd vraagt de statige woning om een rustige omgeving waarin de architectuur en de ruimte rondom het huis goed tot hun recht komen.
Rondom de woning is daarom gekozen voor een duidelijke en rustige opbouw. Heldere lijnen en overzichtelijke ruimtes geven de tuin structuur, terwijl de beplanting zich bewust terughoudend opstelt rondom de woning. Zo blijft de architectuur zichtbaar en ontstaat een rustige overgang van huis naar landschap.
Hier krijgt het karakter van het polderlandschap meer ruimte. Het gazon vormt een open groene ruimte en verbindt de verschillende delen van de tuin met elkaar. Beplantingsvakken met vaste planten en grassen zorgen voor een natuurlijke uitstraling en beweging door de seizoenen heen.
Zo ontstaat een tuin waarin de omgeving en de structuur van de woning samenkomen. De architectuur bepaalt de basis, terwijl het landschap en de beplanting zorgen voor sfeer, zachtheid en verbinding. De tuin wordt zo een vanzelfsprekend onderdeel van de woning én van de plek aan de 2e Tochtweg.
Verbonden met het landschap
De voortuin vormt de eerste overgang tussen de woning en het landschap. Hier is het belangrijk om de statige uitstraling van de notariswoning te versterken, zonder de openheid van het polderlandschap verloren te laten gaan. Een rustige inrichting met duidelijke lijnen en zorgvuldig geplaatste beplanting brengt beide werelden samen.
De bestaande bomen vormen een belangrijk onderdeel van deze overgang. Door deze te behouden en aan te vullen met een groene basis ontstaat meer samenhang tussen de woning en het omliggende landschap. De bomen geven hoogte en rust en ondersteunen tegelijkertijd de statige verhoudingen van het huis.
Rondom de woning is gekozen voor een rustige en ruime beplanting. Hierdoor blijft de relatie met het omliggende landschap voelbaar. De combinatie van groenblijvende structuren, vaste planten en grassen geeft de tuin een natuurlijke uitstraling zonder het karakter van de woning uit het oog te verliezen.
De voortuin is daarmee rustig en evenwichtig van opzet, maar krijgt door de bomen wel een duidelijke gelaagdheid. De statigheid van de woning wordt versterkt door verticale accenten, terwijl de beplanting rondom de woning zorgt voor een natuurlijke overgang tussen architectuur en landschap.
oude situatie - Zicht op huis en vanaf huis op polder word geblokkeerd
Nieuwe situatie - Open zicht op de polder, omlijst door verticale lijnen die de statigheid van de woning versterken.
Beneden vormt het gazon een open, rustige ruimte. Het open vlak verwijst naar de weidsheid van het polderlandschap en geeft de tuin ruimte en lucht. Aan de randen liggen eilanden van vaste planten en grassen, geïnspireerd op de rijke vegetatie van de Hollandse polders. Zo wordt het landschap als het ware terug de tuin in gebracht, maar dan in een eigentijdse en groene vorm.
De beplanting zorgt er bovendien voor dat de tuin ieder seizoen verandert. In het voorjaar komt het groen rustig op gang, in de zomer ontstaat een weelderig beeld en in het najaar zorgen grassen en uitgebloeide planten voor een zachte, natuurlijke uitstraling. Zo ontstaat achter de woning een groene ruimte die de openheid van de polder combineert met de beslotenheid van een tuin.
''Dit ontwerp laat zien hoe sterk een tuin kan worden wanneer de architectuur van de woning en het omliggende landschap als één geheel worden ontworpen.
De statige lijnen van de woning, de openheid van het polderlandschap en het karakteristieke hoogteverschil vormden samen de basis voor het ontwerp.
Door deze kwaliteiten te verbinden met een natuurlijke, weelderige beplanting ontstaat een tuin die past bij zowel de woning als de plek waarop deze staat''
Letterlijk het landschap in
De achtertuin vormt een duidelijke overgang van de woning naar het lager gelegen deel van de tuin. Waar rondom de woning rust en structuur centraal staan, mag de tuin hier losser en natuurlijker worden.
Het hoogteverschil komt direct tot uiting in de vormgeving van de tuin. Drie subtiele onderbrekingen verwijzen naar de drie Tochtwegen in het omliggende polderlandschap en geven het terras een natuurlijke, maar duidelijke indeling.
Vanuit het terras leidt een royale trap naar het lager gelegen deel van de tuin. De maat en vorm van de trap sluiten aan bij de statige woning, maar krijgen tegelijkertijd een landschappelijk karakter.
Je daalt letterlijk vanuit het huis naar beneden het landschap in. Daarmee wordt de overgang tussen woning en landschap voelbaar en krijgt het hoogteverschil een duidelijke plek in het ontwerp.
